Αγριόχοιρος εναντίον… παγανιέρη!

Σίγουρα όλοι έχετε ακούσει ιστορίες για θηριώδεις αγριόχοιρους που έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να κυνηγούν… ανθρώπους και ειδικότερα τους κυνηγούς.
Βέβαια, όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, αυτές οι ιστορίες μιλούν για άνευ λόγου επίθεση ενός αγριόχοιρου σε κυνηγό! Μάλλον πρόκειται για μυθοπλασίες που θα ζήλευε μέχρι και ο Αίσωπος.
Αγριόχοιρος εναντίον… παγανιέρη!
Ομως, οι αγριόχοιροι όταν τραυματιστούν μπορεί να γίνουν πολύ επικίνδυνοι, κάτι αναμενόμενο για θηλαστικό, αφού ο πόνος τους είναι αφόρητος και η διαφυγή από τους διώκτες τους φαντάζει πολύ δύσκολη. Κάτω από τέτοιες συνθήκες είχαμε και τη χρονιά που μας πέρασε αρκετές επιθέσεις αγριόχοιρων σε κυνηγούς.
Θύμα μιας τέτοιας επίθεσης ήταν και ο Γιώργος Ράπτης από τις Κρηνίδες του νομού Καβάλας, τον Νοέμβριο που μας πέρασε.
Ο Γιώργος Ράπτης κυνηγάει αγριογούρουνα εδώ και πολλά χρόνια με την ολιγομελή παρέα του λίγο πάνω από τα Θερμιά Δράμας. Παρ” όλα αυτά, το κυνήγι που ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις στις 24 Νοεμβρίου του 2013 παραλίγο να αποβεί μοιραίο για τον έμπειρο Γιώργο.

Το καπρί
Oι αγριόχοιροι όταν τραυματιστούν μπορεί να γίνουν πολύ επικίνδυνοι, κάτι αναμενόμενο για θηλαστικό, αφού ο πόνος τους είναι αφόρητος και η διαφυγή από τους διώκτες τους φαντάζει πολύ δύσκολη.
Ο κυνηγότοπος αποτελείτο από πεύκα και βελανιδιές, μαζί με κέδρα, και σε ορισμένα σημεία η βλάστηση ήταν τόσο πυκνή που δημιουργούσε ιδανικές συνθήκες για να γιατακιάσει ένα γουρούνι. Το πρωί, η ομάδα βρήκε το γουρούνι και τις επόμενες ώρες τα καρτέρια πήραν θέση. Ο Γιώργος έβαλε τον σκύλο, έναν εξαιρετικό ελληνικό ιχνηλάτη, στο πάτημα και έπιασε και αυτός το καρτέρι του. Το σκυλί εντόπισε γρήγορα το καπρί στο γιατάκι και άρχισε να γαβγίζει στον τόπο. Σύντομα, οι γιοι του Γιώργου έφτασαν κοντά στο σκυλί και με φωνές και τουφεκιές προσπάθησαν να σηκώσουν το γουρούνι. Μετά από λίγο ανάγκασαν το γουρούνι να φύγει και ο σκύλος άρχισε την καταδίωξη. Ο Γιώργος αντιλήφθηκε ότι το αγριογούρουνο θα έβγαινε έξω από την παγάνα και έτρεξε να το προλάβει, ενώ κάποια στιγμή κατόρθωσε να του ρίξει τουλάχιστον δύο τουφεκιές πριν αυτό συνεχισει την πορεία του.
Ομως, το γουρούνι είχε τραυματιστεί γιατί ύστερα από πεντακόσια μέτρα, σύμφωνα με τις ενδείξεις της Garmin GPS, σταμάτησε κοντά σε μια βρύση. Τότε ο Γιώργος μπήκε στο αυτοκίνητο και προσπάθησε να πλησιάσει στη θέση που λογικά βρισκόταν ο τραυματισμένος αγριόχοιρος. Ο γιος του τον ακολούθησε και την ώρα που προσπαθούσαν να συνεννοηθούν για τον τρόπο που θα προσέγγιζαν το γουρούνι, αυτό έφυγε. Φαίνεται όμως ότι το εγκατέλειπαν σιγά σιγά οι δυνάμεις του και σύντομα σταμάτησε σε ένα άλλο πολύ πυκνό κομμάτι του δάσους.
Αγριόχοιρος εναντίον… παγανιέρη!
Πληγωμένο αγρίμι
Ο Γιώργος, με την εμπειρία και τη διαίσθησή του, προειδοποίησε τον γιο του να μην πλησιάσει πολύ γιατί θεωρούσε ότι το γουρούνι σε αυτήν τη χρονική στιγμή θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο. Ο ίδιος πλησίασε και κάθισε πίσω από ένα πεύκο έξω από το πυκνό κομμάτι που σταμάτησε το καπρί, πιστεύοντας ότι είναι ασφαλής και έχοντας επιπλέον καλό πεδίο βολής.
Ξαφνικά άκουσε θόρυβο και είδε το γουρούνι να τον πλησιάζει. Του έριξε τρεις τουφεκιές (ένα έξι συν ένα και δύο δράμια), όμως αυτό συνέχισε την πορεία του και ο Γιώργος αναγκάστηκε να παραμερίσει στην άκρη για να μην τον χτυπήσει.
Αγριόχοιρος εναντίον… παγανιέρη!
Τότε το πληγωμένο αγρίμι έκανε κάτι που αιφνιδίασε εντελώς τον Γιώργο. Γύρισε και με μία απίστευτη δύναμη και ταχύτητα προχώρησε σε ολομέτωπη επίθεση, όπως οι ταύροι στις ταυρομαχίες, εναντίον του ξαφνιασμένου Γιώργου και του κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στο πόδι. Ο Γιώργος σωριάστηκε στο έδαφος και προσπάθησε με το κοντάκι του όπλου να το απωθήσει.
Ομως ο κάπρος επέμενε και επιτέθηκε ξανά αναγκάζοντας τον Γιώργο να αμυνθεί με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσε να σκεφθεί, κυρίως με κλωτσιές, στο αφηνιασμένο αγρίμι. Ο σκύλος, αντιλαμβανόμενος το τι γινόταν, πλησίασε το γουρούνι, το οποίο, με τη σειρά του, άφησε προς στιγμήν τον Γιώργο και όρμησε στο σκυλί. Αυτά τα δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για τον Γιώργο να βρει την ψυχραιμία του, να βάλει ένα φυσίγγι στο τουφέκι και να σκοτώσει το αγριογούρουνο.
Αγριόχοιρος εναντίον… παγανιέρη!
Στη συνέχεια, ειδοποίησε την υπόλοιπη παρέα ότι ο κάπρος τον είχε χτυπήσει και πρώτος κατέφθασε ο γιος του, ο οποίος όταν είδε τη σοβαρότητα του τραυματισμού του ο πατέρας του κυριολεκτικά έχασε τη γη από τα πόδια του. Τελικά κατάφεραν να δέσουν το πόδι με ένα πρόχειρο επίδεσμο. Αμέσως κάλεσαν το ΕΚΑΒ, αλλά δεν υπήρχε διαθέσιμο ασθενοφόρο στην περιοχή. Ενα μέλος της παρέας, ο Γρηγόρης, κατόρθωσε να φέρει το αυτοκίνητό του, μέσω ενός τρακτερόδρομου, κοντά στο σημείο της επίθεσης και ακολούθως μετέφεραν τον Γιώργο στο Κέντρο Υγείας του Παρανεστίου. Ο Γιώργος στάθηκε τυχερός καθώς, αν και το τραύμα ήταν βαθύ, ευτυχώς δεν είχε πειραχτεί κάποια αρτηρία και δεν είχε αιμορραγία.
Η περιπέτεια όμως του Γιώργου δεν τέλειωσε εκεί. Υστερα από αρκετή ταλαιπωρία με τα νοσοκομεία και παρότι έχουν περάσει τρεις μήνες, η μεν πληγή έκλεισε, το πόδι του όμως είναι ακόμη και σήμερα μουδιασμένο. Και φυσικά το σημάδι παραμένει και θα παραμείνει για χρόνια σαν παράσημο της μάχης που έδωσε και ευτυχώς… επιβίωσε.
Εμείς, στο «Εθνος – Κυνήγι» ευχόμαστε στον Γιώργο να γίνει τελείως καλά και να είναι έτοιμος να επιστρέψει στις παγάνες με την έναρξη της νέας κυνηγετικής χρονιάς…
Κωνσταντίνος Λουρής
ethnos.gr

This entry was posted in Κυνηγετικές περιπέτειες. Bookmark the permalink.

Comments are closed.